Prim ve Tarifeler (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 26- Hayat sigortaları ve süresi bir yılı aşan sağlık sigortaları ile zorunlu sigortalar dışında kalan sigorta sözleşmelerinde uygulanacak tarifeler sigorta şirketi tarafından serbestçe belirlenir.
Bakanlık, sigorta tarife ve talimatlarını ve aracılık komisyon hadlerini tespit ve ilana, sigorta tarifelerini tasdike tabî tutmaya, zorunlu sigortaların tarifelerini serbest bırakmaya ve bu hususlarla ilgili tüm tedbirleri almaya yetkilidir.
Sigorta şirketleri ve sigorta aracılığı hizmeti yapan gerçek ve tüzel kişiler; tanzim edilecek sözleşme, tecditname, zeyilname ve sair işlemler dolayısıyla sigortalılara veya sigorta emrini verenlere tarifeleri dışında doğrudan doğruya veya dolaylı olarak her ne şekilde olursa olsun risturn ve iskonto yapamıyacakları gibi, bu nitelikte telakki edilecek terk, tenzil ve ödemelerde bulunamazlar ve bu gibi menfaatler sağlayamazlar. (Bu fıkra Anayasa Mahkemesi'nin 7 Haziran 1999 tarih, K.1999/21 s. kararı ile iptal edilmiştir. 27 Temmuz 1999-23768 R.G.)
Bu Kanuna ve diğer kanunlara göre yapılması zorunlu kılınan sigortaların primleri ile bunların tarife ve talimatları Bakanlıkça tespit olunur ve Resmi Gazete'de yayımlanır.
Hayat sigortası ile süresi bir yılı aşan sağlık sigortasının tarifeleri ile prim, formül ve cetvellerinin uygulamaya konulabilmesi Müsteşarlığın onayına bağlıdır
Sigorta şirketleri, özellik arzeden sigorta konuları dışında uygulayacakları tarifelerini tespit etmek ve müşterilerinin emrine hazır tutmak zorundadırlar.
Sigorta priminin peşin tahsili esastır. Primin taksitle ödenmesi kararlaştırıldığında taksit tutar ve vadeleri poliçe ile birlikte yazılı olarak sigorta ettirene bildirilir veya bu şartlar poliçe üzerine yazılır.
Prim taksit ve ödeme esasları ile sigorta aracılığı hizmeti yapanlara ödenecek komisyon ve diğer ödemelerin azami miktarı; primlerin tahsiline ve intikaline ilişkin diğer usul ve esaslar, Birliğin görüşü alınarak Müsteşarlıkça belirlenir. (Bu fıkra Anayasa Mahkemesi'nin 7 Mayıs 1997 tarih, K.1997/47 s. kararı ile iptal edilmiştir. 20 Ekim 1997-23146 R.G.).

Sigorta Acenteleri Tarafından Tahsil Edilen Primler ve Sigorta Acentelerine Sağlanacak Menfaatler (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 27- Sigorta acenteleri, bir hafta süresince tahsil ettikleri primlerin komisyon ve ilgili vergiler düşüldükten sonra kalan kısmını, en geç ertesi haftanın son iş gününün bitimine kadar sigorta şirketine intikal ettirmek zorundadırlar. Tahsil ettiği sigorta primini sigorta şirketine bu süre içerisinde intikal ettirmeyen, ilgili mevzuatın asgari peşin tahsilat ve azami vade şartlarına ilişkin hükümlerine aykırı işlem yapan veya sigorta şirketince kendisine verilen yetkilerin dışına çıkarak sözleşme akdeden sigorta acentelerinin acentelik yetkileri sigorta şirketi tarafından kaldırılır ve bu husus sicile işlenmek üzere gerekli bilgi ve belgelerle Birliğe bildirilir. Tahsil ettiği primleri sigorta şirketine intikal ettirme yükümlülüğüne uymayan sigorta acenteleri bu yükümlülüklerini yerine getirmedikçe sigorta acentelik faaliyetine devam edemezler. . (Bu fıkra Anayasa Mahkemesi'nin 30 Ekim 2001 tarih, K.2001/345 s. kararı ile iptal edilmiştir. 16 Ocak 2002-24642 R.G.) Bu madde hükmü uyarınca, acentelik yetkisi aynı yıl içinde ikinci defa kaldırılan acentelere, bu Kanunun 9'uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü saklı kalmak kaydıyla, bir daha sözleşme yapma ve prim toplama yetkisi verilemez.Bu hükme aykırı hareket eden sigorta şirketleri hakkında 3'üncü maddenin ikinci fıkrasına göre işlem yapılır. (Bu fıkra Anayasa Mahkemesi'nin 30 Ekim 2001 tarih, K.2001/345 s. kararı ile iptal edilmiştir. 16 Ocak 2002-24642 R.G.)

Genel Şartlar, Tarife ve Talimat ve Sigorta Sözleşmesi (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 28- Sigorta sözleşmeleri, Müsteşarlıkça onaylanan genel şartlara uygun olarak yapılır.
Sigorta poliçeleri, genel şartları kapsayacak şekilde düzenlenir.
Sigorta şirketleri, kişi ya da kuruluşları sigorta sözleşmesi yapmak için davet veya teşvik amacıyla gerçeğe aykırı, yanıltıcı veya aldatıcı beyan ve tahminde bulunamazlar; her çeşit tarife, broşür, izahname ve diğer belgeler ile reklam ve ilânlarını, taahhütleriyle sigortalıya sağlayacakları hak ve menfaatlerin sınır ve kapsamı dışında bir anlayışa neden olacak şekil ve surette düzenleyemezler.
Acente, broker ve prodüktörler de yukarıdaki fıkra hükmüne uygun hareket etmek zorundadırlar.
Bir sözleşmenin unsurları içerisinde taraflardan birinin bu sözleşmede yeralan herhangi bir hususta sigorta yaptırmaya zorunlu tutulduğu hallerde, sözleşmeye sigortanın belirli bir şirkete yaptırılmasına ilişkin olarak konulmuş şartlar hükümsüzdür.
Hayat sigortalarına ilişkin sözleşmelerin yapılmasına dair teklifnamenin sigorta şirketine ulaştığı tarihten itibaren 30 gün içinde sigorta şirketi tarafından red edilmemesi halinde sigorta sözleşmesi yapılmış olur.
Sigorta şirketleri, ilk defa uygulamaya koyacakları sigorta teminat şart ve esaslarını, uygulamaya başlamadan en geç onbeş gün önce Müsteşarlığa göndermek ve mevzuata ve sigortacılık esaslarına aykırı bulunan veya sigortalıların korunması açısından uygulanmalarında sakınca görülen sigorta teminat şart ve esaslarını, Müsteşarlığın talebi halinde değiştirmek zorundadırlar.

Yurtdışında Yaptırılabilecek Sigortalar ve Zorunlu Sigortalar  (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 29- Türkiye'de yerleşik gerçek veya tüzel kişiler, Türkiye'deki sigortalarını, münhasıran Türkiye'de faaliyette bulunan ruhsatlı sigorta şirketlerine ve Türkiye'de yaptırmak zorundadırlar.
Ancak,
a) İhracat ve ithalat konusu olan mallar için nakliyat sigortaları,
b) Uçak, helikopter ve gemilerin; dış kredi ile satın alındığı takdirde borcu ödeninceye kadar, yurtdışından finansal kiralama yoluyla getirilmesi halinde ise finansal kiralama sözleşme süresi ile sınırlı olmak üzere yaptırılacak tekne sigortaları,
c) Gemilerin sorumluluk sigortaları,
d) Hayat sigortaları,
e) Kişilerin Türkiye haricinde iken seyahatleri sırasında yaptıracakları ferdi kaza, hastalık ve motorlu taşıt sigortaları,
yurt dışında da yapılabilir.
Gerektiği taktirde bu sigortalara ilişkin esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.
Bakanlar Kurulu, kamu yararı açısından gerekli gördüğü hallerde zorunlu sorumluluk sigortaları ihdas edebilir. Bakanlık, zorunlu sigortaların tarife ve talimatlarını tespit eder.
Zorunlu sigortalara ilişkin uygulama esasları, Bakanlar Kurulu kararlarında belirtilir.
Sigorta şirketleri, faaliyet gösterdikleri branşlarla ilgili zorunlu sigortaları yapmakla yükümlüdürler.
Mesleki nitelikte olsun veya olmasın bir faaliyetin icrası ya da bir şeyin kullanılması için izin veya ruhsat vermeye, bunları denetlemeye yetkili merciler, bu işlerle ilgili zorunlu sigortaların yaptırılıp yaptırılmadığını araştırmak ve denetlemekle yükümlü olup, zorunlu sigortaları yaptırmayanların bu izin ve ruhsatlarını iptale de yetkilidirler.

Sigorta Denetleme Kurulu (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 30- Sigorta ve reasürans şirketleri ile sigortacılık işlemi yapan veya sigortacılık alanında faaliyet gösteren gerçek ve tüzel kişiler, bu Kanun ve diğer kanunların sigortacılıkla ilgili hükümleri yönünden Sigorta Denetleme Kurulu'nun denetimine tabidir.
Sigorta ve reasürans şirketlerinin faaliyetleri, varlıkları, iştirakleri, alacakları, özkaynakları, borçları ile mali bünyeyi ve idari yapıyı etkileyen diğer tüm unsurların tespit ve tahlili Kurul uzman ve uzman yardımcıları ile aktüer ve aktüer yardımcıları tarafından yapılır.
Kurul Başkanı da, kurul uzmanı sıfat ve yetkisine sahiptir.
Sigorta şirketleri, her yıl Mayıs ayının sonuna kadar Denetleme Kurulu'nun giderlerine karşılık olarak, yıllık prim tahakkuklarından, iptaller düşüldükten sonra kalan safi primler tutarının binde üçü oranında denetleme aidatı öderler. Bakanlık gerekli gördüğü takdirde bu oranı azaltabilir.(Bu fıkra 5217 sayılı Özel Gelir ve Özel Ödeneklerin Düzenlenmesi ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile değiştirilmiştir. 23 Temmuz 2004-25531 R.G.).

Denetleme aidatı olarak tahsil edilen tutarlar genel bütçeye özel gelir kaydedilmek üzere Hazine Müsteşarlığının merkez ödemelerini yapan saymanlık müdürlüğü hesaplarına yatırılır. Özel gelir kaydedilen bu tutarlar, münhasıran Sigorta Denetleme Kurulu hizmetlerinde kullanılmak üzere Maliye Bakanlığınca Hazine Müstearlığı bütçesine özel ödenek kaydedilir. Bu suretle ödenek kaydedilen miktarlardan yılı içinde harcanmayan tutarları ertesi yıl bütçesine devren özel gelir ve ödenek kaydetmeye Maliye Bakanı yetkilidir. Zamanında yatırılmayan denetleme aidatlarının tahsilatında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır (Bu fıkra 5217 sayılı Özel Gelir ve Özel Ödeneklerin Düzenlenmesi ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile değiştirilmiştir. 23 Temmuz 2004-25531 R.G.)

Faaliyet Raporu
Madde 31- (15 Eylül 1993 tarih, 510 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmıştır.)

Bilgi Verilmesi ve İbraz Yükümlülüğü (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 32- Sigorta denetleme uzman ve uzman yardımcıları ile aktüer ve aktüer yardımcıları; sigorta ve reasürans şirketleri ile bunların iştirakleri sigorta aracıları ve bankalar da dahil olmak üzere diğer gerçek ve tüzel kişilerden bu Kanun hükümleri ile ilgili görecekleri bütün bilgileri istemeye; bunların tüm defter, kayıt ve belgelerini incelemeye yetkili olup bunlar da istenilen bilgileri incelemeye hazır bulundurmakla ve ibrazla yükümlüdür.
Devlet daire ve kuruluşları, Birlik, Türkiye Motorlu Taşıtlar Bürosu ve benzeri kuruluşlar, görevleri ile ilgili istenecek her türlü bilgiyi gizli de olsa, sigorta denetleme uzman ve yardımcıları ile aktüer ve aktüer yardımcılarına verirler.

Sigorta Tetkik Kurulu
Madde 33- (15 Eylül 1993 tarih, 510 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmıştır.)

İhtisas Komiteleri (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 34- Müsteşarlık, Kanunun gerekli kıldığı tarife ve talimatlar ile sigortacılığın geliştirilmesi için araştırma ve inceleme yaptırılması amacıyla sigortacılık konusunda bilgi ve uzmanlık sahibi kişilerden oluşacak ihtisas komiteleri kurabilir.
Komitelerin giderleri, Bakanlıkça onaylanacak esaslar uyarınca Birliğe üye şirketler tarafından karşılanır.
Komitelerin çalışma esasları hazırlanacak yönetmelikle düzenlenir.

Tetkik Kurulu ve Tarife Komitesi Talimatnamesi
Madde 35- (15 Eylül 1993 tarih, 510 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmıştır.)

Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir)
Madde 36- Bu kanunun mer'iyete vazîı tarihinden itibaren üç ay içinde sigortacılık meslekinin inkişafı, sigorta şirketleri arasında tesanüt temini ve haksız rekabeti bertaraf edecek tedbirleri ittihaz ve tatbik etmek maksadıyla hükmi şahsiyeti haiz bir sigorta ve reasürans şirketleri birliği kurulur.
Birlik kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu olup, merkezi İstanbul'dadır. Türkiye'de çalışan bütün sigorta ve reasürans şirketleri kuruluş işlemlerinin tamamlanmasından ve ruhsatnamelerinin alınmasından itibaren üç ay içinde birliğe üye olmaya mecburdurlar.
Birlik 1'inci fıkrada belirtilen amaçlar dışında hiçbir faaliyet gösteremez, siyasetle uğraşamaz, siyasi partiler, sendikalar ve derneklerle ortak hareket edemez.
Birliğin organları, Birlik Başkanı, Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Disiplin Kurulu ve Denetim Kuruludur.
Genel Kurul, sigorta ve reasürans şirketlerinin genel müdürleri veya şirketi temsile yetkili kişilerden oluşur.
Birlik Başkanı, 9 asıl ve 9 yedek üyeden oluşan Yönetim Kurulu, 3 asıl, 3 yedek üyeden oluşan Disiplin Kurulu ve 3 asıl ve 3 yedek üyeden oluşan Denetim Kurulu, Genel Kurul tarafından seçilir. Birlik Başkanı Yönetim Kurulunun başkanıdır.
Birliğin organ seçimleri bu Kanunda öngörülen esaslar çerçevesinde yargı gözetimi altında gerçekleştirilir. Seçim yapılacak genel kurul toplantısından en az onbeş gün önce seçimlere katılacak üye sigorta ve reasürans şirketleri ile temsilcilerini belirleyen liste, toplantının gündemini, yerini, gününü, saatini ve çoğunluk olmadığı takdirde yapılacak ikinci toplantıya ilişkin hususları belirten bir yazı ile birlikte üç nüsha olarak Yüksek Seçim Kurulunca belirlenecek seçim kurulu başkanı hakime tevdi edilir. Hakim gerekli incelemeyi yaparak listeyi ve diğer hususları onaylar; bir sandık kurulu başkanı ve iki sandık kurulu üyesi ile bunlar için birer yedek üye atar. Oy verme işlemi gizli oy açık tasnif esaslarına göre yapılır. Seçim süresinin sonunda, seçim sonuçları tutanakla tespit edilip seçim sandık kurulu başkanı ve üyeleri tarafından imzalanır. Tutanağın düzenlenmesinden itibaren iki gün içinde seçimlere yapılacak her türlü itirazlar hakim tarafından aynı gün incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.
Birlik, sigortacılık mesleğinin geliştirilmesi maksadıyla sigortacılık alanında araştırma amacına yönelik kuruluşlar kurabilir, kurslar açabilir, seminer, konferans gibi eğitim faaliyetlerinde bulunabilir, Hazine Müsteşarlığı'nın izni ile tüzelkişiliğe haiz sigortacılıkla ilgili bürolar oluşturabilir. Memleket içinde ve dışında sigortacılıkla ilgili meslek kuruluşlarına üye olabilir.
Birliğin organlarının görevleri, çalışma esas ve usulleri, selahiyetli organlarının alacağı kararların uygulanması esas ve usulleri ile bu maddenin uygulanmasına dair sair hususlar Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliğinin görüşü alınarak Hazine Müsteşarlığı'nca çıkarılacak yönetmelikle gösterilir.
Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliğinin masraflarına İştirak payları üye şirketlerinin 1 yıl zarfında Türkiye dahilinde elde ettikleri direkt prim gelirleri toplamına göre yönetmelikteki esaslar dairesinde hesap edilir ve paylaştırılır.
Masraf iştirak payları bildirim tarihinden itibaren üç ay içinde ödenmediği takdirde icra yoluyla tahsil olunur Masraf iştirak paylarının ödenmesine dair kararlar İcra ve İflas Kanununun 68'inci maddesinde yazılı resmi belge niteliğindedir.
Üçüncü fıkrada belirtilen yasaklara uymayan Birliğin sorumlu organlarının görevlerine son verilmesine ve yerlerine yenilerinin seçilmesine Adalet Bakanlığının, Hazine Müsteşarlığı'nın teklifine dayanarak veya doğrudan doğruya isteği uyarınca bulundukları yer Cumhuriyet savcılığının açacağı dava üzerine o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemesince basit usule göre yargılama yapılarak karar verilir ve dava engeç üç ay içinde sonuçlandırılır.
Mahkemece yukarıdaki fıkrada yazılı organların görevlerine son verilmesi halinde kararda ayrıca, görevlerine son verilen organları bu Kanunda yazılı usullere göre seçecek Genel Kurulu toplamak üzere Birlik Genel Kurulu delegeleri arasından beş kişi de görevlendirilir. Seçim, görevlendirilen bu beş kişi tarafından bir ay içinde sonuçlandırılır. Görevlendirilen bu beş kişi bu fıkrada yazılı süre içinde görevlerine son verilen organlar gibi görevli ve yetkili olup, aynı şekilde sorumludurlar. Bu fıkra hükmüne göre seçilecek yeni organlar eski organların görev sürelerini tamamlarlar.Hazine Müsteşarlığı'nın bu Kanun uyarınca Birlik organlarının karar ve işlemleri hakkındaki tasarruflarına Birliğin organları tarafından uyulması zorunludur. Bakanlığın tasarruflarını kanuni bir sebep olmaksızın yerine getirmeyen veya eski kararda direnme niteliğinde yeni bir karar veren ya da Kanunun zorunlu kıldığı işlemleri Bakanlığın uyarısına rağmen yerine getirmeyen Birlik organları hakkında da 11 ve 12'nci fıkralar hükümleri uygulanır.
Görevlerine son verilen organ üyelerinin Kanunda yazılı ceza sorumlulukları saklıdır. Bu organların yukarıdaki fıkra gereğince görevlerine son verilmesine neden olan tasarrufları hükümsüzdür.
Türk Devletinin varlık ve bağımsızlığının, ülkenin ve milletin bölünmez bütünlüğünün, toplumun huzurunun korunması ve Devletin Anayasada belirtilen temel niteliklerini tehdit edici faaliyetlerin önlenmesi bakımından gecikmesinde sakınca bulunan hallerde mahallin en büyük mülki amiri Birliğin sorumlu organlarını geçici olarak görevden uzaklaştırabilir.
Görevden uzaklaştırma kararı dayanakları ile birlikte üç gün içinde onbirinci fıkrada sözü edilen mahkemeye bildirilir. Mahkeme, görevden uzaklaştırma kararının yerinde olup olmadığını, dosya üzerinde inceleyerek bu konudaki kesin kararını en geç on gün içinde verir. Mahkemece görevden uzaklaştırmanın yerinde olduğuna karar verilmesi halinde onikinci fıkra hükümleri uygulanır.

Diğer Sigorta ve Reasürans Aracıları (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 37- Sigorta sözleşmelerinde sigortalıyı temsil ederek ve sigorta şirketinin seçiminde tamamen tarafsız ve bağımsız davranarak, tehlikelerin sigorta edilmesi için sigorta sözleşmesi yapmak isteyenlerle sigorta şirketlerini bir araya getiren, sigorta sözleşmesinin akdinden önceki gerekli hazırlık çalışmalarını yapan ve gerektiğinde bu anlaşmaların uygulanmasında, özellikle tazminatın ödenmesinde yardımcı olan gerçek veya tüzel kişilere sigorta brokeri, bu işleri sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri arasında yapanlara da reasürans brokeri denir.
Sigorta ve Reasürans brokerlerinin Müsteşarlıktan ruhsat almaları zorunludur.
Sigorta ettiren ve sigortacıya bağlı olmaksızın çeşitli sigorta dallarında sigorta olmak isteyenlere bilgi vererek sigorta sözleşmesinin şartlarını müzakere ve tehlikenin konusu ve özelliklerine göre sigorta teklifnamesini hazırlamada yardımcı olan ve çalışmalarının karşılığı olarak komisyon alan gerçek veya tüzel kişilere prodüktör denir. Prodüktörlerin faaliyette bulunabilmek için Birlikten Prodüktörlük Belgesi almaları zorunludur.
Broker ve prodüktörler acentelik yapamazlar.
Sigortacılık mevzuatına aykırı hareketlerinden dolayı hapis veya birden fazla ağır para cezası ile cezalandırılanlar ile emniyeti suistimal, dolandırıcılık, karşılıksız çek keşidesi, hırsızlık, zimmet, ihtilâs, rüşvet, irtikap, sahtekârlık gibi yüz kızartıcı suçlardan dolayı mahkûm olanlar, müflisler ve konkordato ilân edenler, brokerlik ve prodüktörlük yapamazlar ve brokerlik ve prodüktörlük yapan tüzel kişilere ortak olamazlar.
Brokerlerin ve Prodüktörlerin işe başlamalarına, kuruluşlarına, faaliyetlerine ve yapamayacakları işlere ilişkin usul ve esaslar ve defter, belge ve kayıt düzeni ile ilişkin diğer hususlar yönetmelikle düzenlenir.

Aktüerler ve Sigorta Hasar Eksperleri ve Yeşil Kart Hasarları (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 38- İstatistik ve olasılık hesapları yoluyla sigorta rizikolarını ve primlerini hesaplayan kişilere aktüer; sigorta edilen rizikoların gerçekleşmesi sonucunda ortaya çıkan kayıp ve hasarların miktarını, nedenlerini ve niteliklerini tespit ile mutabakatlı kıymet, ön ekspertiz ve gözetim gibi işlemleri mutad meslek halinde yapan kişilere sigorta hasar eksperi denir.
Aktüerlik ve sigorta hasar eksperliği yapabilecek kişilerin nitelikleri, çalışma usul ve esasları ile aktüerlik ve sigorta hasar eksperlik mesleğinin düzenlenmesine ilişkin diğer hususlar yönetmelikle düzenlenir.
Sigorta hasar eksperleri, görevlerini açıklık, doğruluk ve tarafsızlık içinde yapmak ve sigortalılar ile sigorta şirketleri arasında taraf oldukları izlenimini yaratacak fiil ve hareketlerden kaçınmak zorundadırlar.
Sigorta hasar eksperleri, taraflardan birisi ile arasında tarafsızlığını şüpheye düşürecek önemli nedenler veya taraflardan birisi ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 245'inci maddesinin 1, 2 ve 3 numaralı bentlerinde yazılı derecelerde akrabalığı veya bir iş ortaklığı varsa, eksperlik görevini kabul edemezler.
Yurt dışında sigortalanmış bulunan ve yerel bürolarca geçerli sigorta sertifikalarını taşıyan motorlu kara taşıt araçları tarafından Türkiye'de neden olunan hasarların tespiti, Türkiye Motorlu Taşıt Bürosu eksperleri tarafından yapılır. Bu hasarların tedvir ve tesviyesi; Türkiye'de geçerli Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası limitlerine kadar, münhasıran Türkiye Motorlu Taşıt Bürosu'na aittir.

Kayıt Düzeni, Bilanço ile Kâr ve Zarar Cetvelinin İlgili Mercilere Gönderilmesi ve İlânı ile Mali Bünyeye İlişkin Rasyolar (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 39- Sigorta ve reasürans şirketleri, hesaplarını ve yıllık bilançoları ile kâr ve zarar cetvellerini Birlik tarafından hazırlanarak Müsteşarlıkça uygun görülecek tek düzen hesap planı, tip bilanço ve kâr ve zarar cetvelleri ile bunların uygulanma ve düzenleme esaslarına ilişkin izahnameye uygun olarak tutmak ve düzenlemek zorundadırlar. Bu belgelerdeki değişiklikler de aynı usule tabidir.
Müsteşarlık, sigorta ve reasürans şirketleri ile acenteler ve diğer sigorta ve reasürans aracılarının Türk Ticaret Kanunu'nun veya Vergi Usul Kanunu'nun zorunlu kıldığı defterlerden başka, bazı işlemlerin özel bir deftere kaydetmelerini istemeye ve defterlerin düzenlenmesiyle ilgili usul ve esasları tesbite yetkilidir.
Sigorta sözleşmeleri ve bu sözleşmelere ilişkin primler, primlere ilişkin iptal, tahsilat ve taksitlendirme gibi hususlar, hesaplarda, her bir poliçe itibariyle ayrı ayrı gösterilir.
Sigorta ve reasürans şirketleri, bilançoları ile kâr ve zarar cetvellerinin denetçilerince onaylanmış birer örneğini, genel kurullarının onayladığı tarihten itibaren bir ay içinde ve yurt çapında basımı ve dağıtımı yapılan günlük iki gazete ile ilân etmek ve bunlarla birlikte yönetim kurulu ve denetçi raporlarının birer örneğini Müsteşarlığa ve Birliğe göndermek zorundadırlar.
Türkiye'de şube açmak suretiyle faaliyette bulunan yabancı sigorta ve reasürans şirketlerinin faaliyetlerine ait bilançoları ile kâr ve zarar hesapları Türkiye'deki yönetim merkezleri tarafından düzenlenir ve müdürler kurulu tarafından onaylı olarak birinci fıkradaki mercilere verilir ve aynı fıkraya göre ilân olunur. Bu şirketlerin merkezlerinin bilançoları ile kâr ve zarar cetvelleri de kurulu bulundukları ülkede yetkili organlarınca onaylandıkları tarihten itibaren aynı mercilere gönderilir.
Hayat sigorta şirketleri tarafından gönderilecek bilanço ile kâr ve zarar cetveline, yetkili bir aktüer tarafından onaylanacak matematik karşılıkları ve sigortalılara dağıtılacak kâr payının özetini gösteren bir belge eklenir.
Gerçeğe uygun olmadığı, aldatıcı veya yanlış düzenlendiği Müsteşarlıkça tesbit edilen bilanço, kâr ve zarar hesaplarının düzeltilmiş şekli, durumun tebliğinden itibaren ilgili şirketçe on gün içinde ilânın yapıldığı gazetelerde yayınlanır.
Sigorta ve reasürans şirketleri, Birliğin görüşü alınarak Müsteşarlık tarafından belirlenecek esaslara ve örneğe uygun olarak hesap özeti düzenlemek zorundadırlar. Hesap özetleri, genel müdür ile sorumlu muhasebeci tarafından imza edilmiş ve denetçiler tarafından ve hayat sigorta şirketlerinde ayrıca bir aktüer tarafından onaylanmış olarak, Müsteşarlıkça belirlenecek süreler içinde Müsteşarlığa ve Birliğe gönderilir.
Müsteşarlık sigorta ve reasürans şirketlerinin;
1) Mali bünyeleri ve kaynaklarının kullanımı ile ilgili düzenlemeler yapmaya ve oranlar tesisine,
2) Yükümlülük karşılama yeterliliklerinin sağlanması için gerekli özkaynak miktarını belirlemeye,
3) İştiraklerine, menkul değerlere, gayrimenkullere ve diğer kıymetlere yatırabilecekleri kaynaklarının miktar veya oranlarını belirlemeye,
4) Belirleyeceği esaslar ve örneklere uygun olarak her türlü bilgi, cetvel, rapor ve mali tablolar istemeye, gerekli görüldüğü takdirde mali tabloları yayınlatmaya,
5) Yükümlülük karşılama yeterliliğinin tesis edilemediği durumlarda prim ve hasarlarla orantılı olarak teminat ayırtmaya ve bununla ilgili usul ve esasları tesbite,
6) Konsolide mali tablolar hazırlamaları için gerekli düzenlemeleri yapmaya, konsolidasyona tabi olacak doğrudan ve dolaylı iştirakleri ile yönetim ve denetimine sahip oldukları ortaklıkları, faaliyet alanları ve iştirak oranları itibariyle   belirlemeye ve konsolide mali tabloların ilan edilmesi ile ilgili usul ve esasları tesbite,
7) Bağımsız dış denetim kuruluşlarınca denetlenmelerini düzenlemeye,
yetkilidir.

Tâbiiyet Şartı
Madde 40- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmıştır.)

Sigorta Şirketlerinin Faaliyet Sahası ve Aktif Azaltıcı İşlemler Yasağı (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 41- Sigorta şirketleri bizzat iştigal konularıyla ilgisi olmayan taahhüt ve işlemlere girişemezler.
Sigorta şirketlerinin ortakları ve çalışanları şirket statüsü veya genel kurul veya yönetim kurulu kararıyla saptanan hükümler dahilinde personele yapılan ödemeler, yardım veya verilen avanslar hariç şirket kaynaklarını dolaylı veya dolaysız olarak kullanamaz, aktifin değerini düşüren işlemlerde bulunamazlar.
Sigorta şirketleri kendi borçları veya sigorta işlemlerinden doğanlar hariç olmak üzere personeli, ortakları, iştirakleri veya diğer kişi veya kurumlar lehine mal varlığını teminat olarak gösteremez, kefil olamaz ve kredi sağlayamazlar.

Cezai Müeyyideler (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir)
Madde 42- 3'üncü maddedeki mecburiyetlere aykırı olarak ruhsatname almaksızın sigorta muameleleri yapanlar 5.000.000.- liradan 50.000.000.- liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar.
Aynı fiilin ikinci defa işlenmesi halinde üç aydan bir seneye kadar hapis cezası ile birlikte yukarıdaki para cezasının iki katına hükmolunur.
Ruhsat alıp da, usulü dairesinde tescil ve ilân ettirmeksizin sigorta muameleleri yapanlara 500.000.- liradan 5.000.000.- liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.

Madde 43- (11 Haziran 1987 tarih ve 3379 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmıştır.)

Madde 44- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) 10'uncu maddedeki değişikliklerin bildirilmesi mecburiyetini yerine getirmeyenlerle bildirim mecburiyetinin yerine getirilmesine rağmen Bakanlıkça tasdik edilmemiş değişiklikleri uygulayanlara 500.000.- liradan 5.000.000.- liraya kadar ağır para cezası hükmoulunur.Bakanlıkça tasdik edilmesi gereken işlemleri bildirim mecburiyetini yerine getirmeden uygulayanlara verilecek ceza 1.000.000.- lira ağır para cezasından aşağı olamaz.

Madde 45- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir)  12'nci maddeye aykırı olarak sabit ve mütehavvil teminat akçelerini kasden tesis etmeyenlere veya kasden noksan hesap veya tesis edenlere, 5.000.000.- liradan 25.000.000.- liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.
Aynı fiilin ikinci defa işlenmesi halinde altı aydan üç seneye kadar hapis cezası ile birlikte yukarıdaki para cezasının iki katına hükmolunur.

Madde 46- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) 3'üncü maddenin 2'nci fıkrası ile 13, 16 ve 17'nci maddelerindeki mecburiyetlere riayet etmeyenler 1.000.000.- liradan 5.000.000.- liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar.
Aynı fiilin ikinci defa işlenmesi halinde yukarıdaki para cezasının iki katına hükmolunur.

Madde 47- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) 19 uncu madde hükümlerine aykırı hareket edenlere 500.000.- liradan 5.000.000.-liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.
Aynı fiilin ikinci defa işlenmesi halinde hükmolunacak para cezası yukarıdaki cezanın iki katıdır.

Madde 48- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) 25, 26 ve 27'nci maddeler ile 26'ncı maddede belirtilen yönetmelik hükümlerine aykırı haraket edenlere 2.500.000.- liradan 12.500.000.- liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.Aynı fiilin ikinci defa işlenmesi halinde hükmolunacak ağır para cezası yukarıdaki cezanın iki katıdır.

Madde 49- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) 28'inci maddedeki memnuiyetlere aykırı hareket edenlere 500.000.- liradan 5.000.000.- liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.
Aynı fiilin ikinci defa işlenmesi halinde hükmolunacak ağır para cezası yukarıdaki cezanın iki katıdır.

Madde 50- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) 29'uncu madde hükmüne aykırı hareket edenlere 500.000.- liradan 2.500.000.- liraya kadar ağır para cezası hükmolunur. Ancak hükmolunacak para cezası, ödenen primin on mislinden az olamaz.

Madde 51- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) Sigorta ve reasürans şirketlerinin itibarını kırabilecek veya şöhretine zarar verebilecek bir hususu isnat edenler veya bu yolda asılsız haberler yayanlar bir aydan üç aya kadar hapis ve 250.000.- liradan 1.000.000.- liraya kadar ağır para cezasına mahküm edilirler.
Bu fiilin Basın Kanununda yazılı neşir vasıtalarından biri ile veya radyo veya televizyon yolu ile işlenmesi halinde, iki aydan altı aya kadar hapis ve 1.000.000.- liradan 5.000.000.- liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.

Madde 52- Bu kanunun tatbikini murakabe vazifesi ile mükellef olanlar ile bu tekilatta çalışan diğer memurlardan, vazifeleri dolayısıyle ifşasında zarar melhuz olan bir sırra vakıf olup da meşru bir sebebe müstenit olmaksızın o sırrı salahiyetli mercilerden gayrısına ifşa edenler hakkında Türk Ceza Kanunun 198'inci maddesi tatbik edilir ve muvakkaten memuriyetten mahrumiyetlerine de karar verilir.

Madde 53- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) 32'nci maddede yazılı mecburiyet ile 41'inci maddedeki memnuiyete riayet etmeyenler 500.000.- liradan 2.500.000.- liraya kadar ağır para cezasına mahküm edilirler.
Murakabe ve teftişte vazifelilere mümanaat edenlere veya yapacakları tetkikatı kasten yanlış yola sevkedenlere, yukarıdaki cezadan başka, ayrıca bir aydan bir seneye kadar hapis cezası hükmolunur.

Madde 54- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir)  4, 9, 36, 37 ve 38'inci madde hükümlerine ve bu maddelerde belirtilen yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenlere 500.000.- liradan 2.500.000.- liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.

Madde 55- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) 39'uncu maddedeki mecburiyetleri yerine getirmeyenler ile hakikate aykırı bilanço, kâr ve zarar hesabı tanzim ve tasdik edenlere 1.000.000.- liradan 5.000.000.- liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.

Madde 56- 45, 46, ve 48'inci maddelerde yazılı fiillerin üçüncü defa işlenmesi halinde Ticaret Vekaletinin talebi ile sigorta şirketinin ruhsatnamesi mahkeme kararı ile istirdat olunur. Ruhsatnamenin istirdadı halinde bu kanun hükümlerine göre şirketin tasfiyesine gidilir.
Mükerrir istihsal organı ise icrayı faaliyetten menolunur.

Madde 57- Bu kanunda yazılı cürümlerin mesulleri şahsın tayin edilmemiş bulunan hallerde cezai mesuliyet, bu kanunun hükmünü yerine getirmekle mükellef olan idare meclisi reis ve azalıklarından ve imzalarıyla şirketi ilzama salahiyetli müdür ve memurlardan, cezayı müstelzim fiil işlemiş veya buna iştirak etmiş veya bu hususta emir vermiş olanlara racidir.

Kovuşturma Usulü (22 Haziran 1994-21968 R.G.-539 KHK ile değiştirilmiştir)
Madde 58- Bu Kanunda yazılı suçlara ilişkin soruşturma Müsteşarlıkça yapılarak durum ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına bir müzekkere ile bildirilir. Müsteşarlık bu başvuruyla müdahil sıfatını kazanır.
Müsteşarlık, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen takipsizlik kararına itiraza yetkilidir.
Bu Kanuna aykırı fiillerden haberdar olan Cumhuriyet Başsavcısı, gerekli soruşturmanın yapılmasını teminen durumu Müsteşarlığa bildirir. Kovuşturmaya devam edilebilmesi, Müsteşarlığın ilk fıkrada belirtilen usul uyarınca yazılı başvuruda bulunmasına bağlıdır. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde savcılık gerekli önlemleri almaya yetkilidir.
Şu kadar ki; acenteler ve diğer sigorta ve reasürans aracılarının bu Kanunda suç sayılan fiilleri hakkında yapılan kovuşturmalarda, bu maddede yazılı usulün uygulanmış olması şartı aranmaz.

Müteferrik Hükümler (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir)
Madde 59- Türkiye'de faaliyette bulunan sigorta şirketlerinin, Türkiye'de akdettikleri her nevi sigorta miktarları üzerinden Hazine Müsteşarlığı'nca onaylanmış saklama paylarına uygun olarak kendi üzerlerinde muhafaza ettikleri kısımdan mütebakisini kısmen veya tamamen mükerrer sigorta mecburiyetine tabi tutmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Madde 60- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmıştır.)

Madde 61- Heyeti Vekilece kabul olunacak fevkalede hallerde Hazine Müsteşarlığı umumi menfaat ve sigortalıların lehine lüzumlu göreceği sair tedbirleri de almaya yetkilidir.

Madde 62- 30'uncu maddenin ikinci fıkrası hükümlerine muhalif olarak murakabe kurulu aidatını zamanında ödemiyen sigorta şirketlerinden tahakkuk eden aidat borçları yüzde on fazlasıyle Âmme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil olunur.

Madde 63 (15 Eylül 1993 tarih, 510 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmıştır.)

Mülga Hükümler
Madde 64- Sigortacılığın ve sigorta şirketlerinin teftiş ve murakabesi hakkındaki 25 Haziran 1927 tarih ve 1149 sayılı Kanun ve bu kanunun bazı maddelerinin tadiline ve mezkur kanuna bazı hükümler ilavesine dair olan 20 Mayıs 1938 tarih ve 3392 sayılı kanun ve Sigorta şirketlerinin teftiş ve murakabesi hakkındaki Kanuna müzeyyel 26 Haziran 1927 tarih ve 1173 sayılı Kanun hükümleri ile 29 Haziran 1956 tarih ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 42'nci maddesinin ecnebi sigorta şirketleri hakkındaki kanunu muvakkatın 7-15 inci maddelerini mahfuz tutan son fıkrası mer'iyetten kaldırılmıştır.
Ek Madde 1- (15 Eylül 1993 tarih, 510 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmıştır.)
Ek Madde 2- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) Sigorta ve reasürans şirketleri ile sigorta ve reasürans aracılığı hizmeti yapanlar ve sigorta eksperleri; mevzuat ve işletme planı esaslarına uygun faaliyette bulunmak, sigortalıların hak ve menfaatlerini tehlikeye sokabilecek hareketlerden kaçınmak, sigortacılığın icaplarına ve iyiniyet kuralına uygun hareket etmek ve ödenmesi gerekli hale gelmiş sigorta tazminatlarını zamanında ödemek zorundadırlar. Hazine Müsteşarlığı, birinci fıkrada gösterilen kişi ve kuruluşların bu kurallara uymalarını sağlamak üzere gerekli her türlü tedbiri alır. Bakanlıkça alınan tedbirlere uymayanlar hakkında 49 uncu maddede yazılı cezalar hükmolunur.
Ek Madde 3- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) Hazine Müsteşarlığı ülke ekonomisine kaynak yaratacak şekilde, Türkiye'de faaliyette bulunan sigorta ve reasürans şirketlerinin teknik ve mali imkanları dahilinde büyüme ve gelişmelerini sağlayacak her türlü tedbiri almaya ve bu arada, sigorta ve reasürans şirketlerinin tüm Türk sigorta portföyüne iştirak edebilmelerini ve portföyden pay alabilmelerini temin edici düzenlemeler yapmaya yetkilidir.
Ek Madde 4- (11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) Bu Kanun'un "Cezai Müeyyideler" bölümünde belirtilen "Aynı fiilin ikinci defa işlenmesinden maksat, hükmün kesinleşmesinden veya Cumhuriyet Savcılığı'nın tebligatı üzerine para cezasının ödenmesinden itibaren 5 yıl içinde fiilin tekrar işlenmesidir.
Ek Madde 5- (15 Eylül 1993 tarih, 510 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmıştır.)
Ek Madde 6- (Değişiklik 11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) Sigorta Tetkik Kurulu ve tarife komitelerinin masrafları, Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliğinin görüşü alınarak Hazine Müsteşarlığınca onaylanacak esaslar uyarınca, Birliğe üye şirketler tarafınca karşılanır.
Ek Madde 7- (Değişiklik 11 Haziran 1987 tarih, 3379 sayılı Kanun ile değiştirilmiştir) Diğer Kanunların, Bu Kanuna aykırı Hükümleri uygulanmaz.

Mer'iyet Hükümleri
Madde 65- Bu Kanun neşri tarihinden itibaren mer'iyete girer.

Madde 66- Bu kanun hükümlerini icraya İcra Vekilleri Heyeti memurdur.
21 Aralık 1959 tarih ve 7397 sayılı Kanun'a işlenemeyen hükümler.
16 Haziran 1994 KHK-539-Geçici Maddeler
Geçici Madde 1- Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten önce kurulmuş sigorta ve reasürans şirketleri, en geç 31.12.1997 tarihine kadar sermayelerini 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunu'nun 2'nci maddesinde tesbit edilmiş olan asgari miktara yükseltmek ve durumlarını aynı Kanunu'nun 7'nci maddesinin üçüncü fıkrasına uygun hale getirmek zorundadırlar.
Bu sürenin sonunda hayat ve hayat dışı gruplarında birlikte faaliyet gösteren sigorta şirketlerinden hayat portföylerini sadece hayat grubunda faaliyet gösteren bir sigorta şirketine devretmeyenler yeni hayat sigortası sözleşmesi akdedemezler.
Bu sigorta şirketlerinin hayat portföylerini devralmak üzere kurulacak şirketlerde aranacak asgari ödenmiş sermaye bu Kanun Hükmünde Kararname'nin 2'nci maddesinde yazılı tutarın yarısıdır. Ancak bu halde de 31.12.1999 tarihine kadar bu şirketlerin asgari ödenmiş sermayelerini bu Kanun Hükmünde Kararnamenin 2'nci maddesinde öngörülen miktara çıkartılması gerekir.
Geçici Madde 2- Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren faaliyette bulunacak sigorta şirketleri ile sigorta aracıları durumlarını engeç 31.12.1994 tarihine kadar, 7397 sayılı Kanun'un bu Kanun Hükmünde Kararname ile değiştirilen 9'uncu ve 26'ncı maddeleri ile 39'uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümlerine uygun hale getirmek zorundadırlar.
Durumlarını 7397 Sayılı Kanun'un bu Kanun Hükmünde Kararname ile değişik 9'uncu maddesine uygun olmayan acenteler ile yapılan acentelik sözleşmeleri 31.12.1994 tarihinden itibaren geçersiz olur.
Geçici Madde 3- Bu Kanun Hükmünde Kararname'nin 28'inci maddesindeki düzenlemeler yapılıncaya kadar yürürlükteki belge örneklerinin kullanılmasına devam olunur.
Bu Kanun Hükmünde Kararname'nin öngördüğü yönetmelikler bu Kanun Hükmünde Kararname'nin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde yürürlüğe konulur. Bu yönetmelikler yürürlüğe girinceye kadar 7397 sayılı Kanun ile ek ve değişiklikler uyarınca yürürlüğe konulan yönetmeliklerin bu Kanun Hükmünde Kararname'ye aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
Geçici Madde 4- Sigorta Denetleme Kurulu'nun statüsü ve personelinin özlük hakları ile ilgili olarak yeni bir düzenleme yapılıncaya kadar, 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunu'nun 344 sayılı Kanun Hükmündeki Kararname ile değişik 30'uncu maddesi hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
Geçici Madde 5- Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihte sigorta ve reasürans şirketlerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı olanlar hakkında, aynı görevleri bulundukları şirkette veya diğer şirketlerde yürüttükleri sürece, 4'üncü maddede genel müdür ve genel müdür yardımcıları için öngörülen asgari deneyim şartı aranmaz.

16 Haziran 1994 KHK-539 Çeşitli Hükümler
Madde 31- 7397 sayılı Kanun'da yer alan "Hazine ve Dışticaret Müsteşarlığı" ifadeleri "Hazine Müsteşarlığı" şeklinde değiştirilmiştir.
Madde 32- Bu Kanun Hükmünde Kararname'nin 20'inci maddesinde primlerin sigorta şirketine intikali için öngörülen azami süre 1.1.1995 tarihinden sonra tahsil edilen primler için geçerli olup bu tarihe kadar sigorta acenteleri tarafından tahsil edilen primlerin sigorta şirketine intikalinde azami mehil tahsilatı takip eden ayın son günüdür.
Madde 33- Bu Kanun Hükmünde Kararname yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Madde 34- Bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

Son Düzenleme Tarihi: 23 Temmuz 2002